Meble eklektyczne – czym się wyróżniają?
Meble eklektyczne to wyjątkowa grupa mebli, które powstały w XIX wieku, w epoce charakteryzującej się łączeniem różnych stylów artystycznych. Słowo „eklektyk” oznacza właśnie zestawienie ze sobą cech z kilku epok i nurtów. Dlatego też meble te są niezwykle różnorodne – potrafią łączyć elementy klasycyzmu, baroku, rokoka, a nawet gotyku.
Cechy charakterystyczne mebli eklektycznych
Rozpoznanie mebli eklektycznych nie jest trudne – mają one swoje bardzo wyraźne cechy:
- bogata ornamentyka – pełne dekoracji, motywów roślinnych i geometrycznych,
- snycerka – bardzo rozbudowana, często z elementami figuralnymi,
- okucia z mosiądzu – dekoracyjne, o roślinnych kształtach, nierzadko złocone,
- toczone elementy – nogi, kolumny, balustrady, które dodawały lekkości i elegancji,
- zdobione szczyty – często z nakładkami, rzeźbionymi maskami zwierząt czy fantazyjnymi ornamentami.
Materiały używane w meblach eklektycznych
Do produkcji mebli eklektycznych wykorzystywano przede wszystkim:
- dąb – jako drewno najtrwalsze i najbardziej prestiżowe,
- buk i olchę – w meblach prostszych, rzadziej spotykanych,
- fornir – w celu podkreślenia dekoracyjnego charakteru i uwydatnienia rysunku drewna.
Obicia tapicerskie wykonywano z materiałów wzorzystych i kolorowych – dominowały głębokie barwy, takie jak zieleń, granat i czerwień. Bardzo popularny był aksamit i plusz, które nadawały meblom luksusowego charakteru.
Styl eklektyczny w meblarstwie
Eklektyzm nie był tylko przypadkowym zestawianiem form. Był świadomym poszukiwaniem harmonii między tradycją a nowoczesnością XIX wieku. Meble eklektyczne mogły być zarówno bardzo okazałe i reprezentacyjne – przeznaczone do salonów i gabinetów, jak i bardziej kameralne – idealne do sypialni czy jadalni.
Dzięki łączeniu wielu stylów, każdy mebel eklektyczny jest niepowtarzalny i unikalny. Dziś są one poszukiwane przez kolekcjonerów i miłośników antyków, którzy doceniają ich bogactwo formy i dekoracji.