Sekretera – elegancki mebel z historią
Sekretera (z fr. secrétaire) – znana również pod nazwami sekreterka, kantorek, praska, praska-biurko czy biurko-komoda – to wyjątkowy mebel skrzyniowy, który od XVII wieku aż do początków XIX wieku był niezwykle popularny w europejskich wnętrzach.
Była to odpowiedź dawnych rzemieślników na potrzebę połączenia funkcjonalności biurka, komody i gabloty w jednym meblu.
Budowa i funkcje sekretery
Sekretera zazwyczaj miała formę mebla przyściennego, który składał się z:
- dolnej podstawy przypominającej komodę, wyposażonej w pojemne szuflady,
- części środkowej z blatem do pisania, który mógł być odchylany,
- górnej nadstawy z licznymi szufladkami, przegródkami i tajemniczymi skrytkami.
Część górna była często zamykana jednym lub dwoma skrzydłami, co pozwalało zabezpieczyć korespondencję, dokumenty i drobiazgi. Niektóre sekretery miały również funkcję witryny, w której eksponowano porcelanę, srebra czy ozdobne szkło.
Sekretery należały do mebli wysokiej klasy – często zdobiono je intarsją, inkrustacją lub okładano szlachetnymi fornirami. Stosowano gatunki drewna takie jak:
- orzech,
- mahoniowiec,
- heban,
- wiśnia czy dąb.
Bogatsze egzemplarze posiadały złocone brązy, rzeźbione detale i finezyjne uchwyty. Dzięki temu każda sekretera była nie tylko funkcjonalnym, ale również dekoracyjnym elementem wnętrza.
Popularność sekretery
Od XVII wieku do początku XIX wieku sekretera była obowiązkowym meblem w domach arystokracji i bogatego mieszczaństwa. Służyła nie tylko do pisania listów i przechowywania dokumentów, ale również do ukrywania kosztowności w sekretnych przegródkach.
Z czasem zaczęto tworzyć jej lżejsze odmiany – sekreterki – które były mniejsze, bardziej kobiece i często ustawiane w buduarach lub pokojach dziennych.
Sekretera to mebel niezwykły – praktyczny, pełen historii i elegancji. Dzięki swojej funkcjonalności i pięknu od wieków cieszy się uznaniem, a dziś jest jednym z najbardziej pożądanych mebli antycznych.